Picture
Ang mga Kaharian ng Langit at Impierno, at ang muling Pagbabalik ni Kristo,
ni Angelica Zambrano

Sa loob ng 23 oras, isang batang babae na taga ecuador nagngangalang Angelica ay pinagpakitaan 
ng mga Kaharian ng Langit at Impierno, at ang muling Pagbabalik ni Kristo. Nasaksihan niya 
nananangis si Hesus habang nakamasid Siya sa laksa-laksang kaluluwang napapahamak 
magpakailanman, isang daigdig na tumanggi sa Kanya, isang Iglesia o mga mananampalataya na 
ang karamihan ay hindi handa para sa Kanya, sangkatauhan na huminto sa pagsaksi sa mga 
napapahamak, at isang pang-aliwang industriya na inaakit maging ang mga bata para kay satanas. 
Nasaksihan niya ang maraming mga hinahangaan nating sikat na kasalukuyang personalidad na 
nagdurusa sa Hukay (impierno); mga mang-aawit, mga nagbibigay ng aliw, at maging ang isang 
papa (pinaka mataas na pari). Ipinakita rin kay Angelica  kung papaano ang Kaharian ng Langit ay 
maluwalhati nang naigayak at handa na, isang maluwalhating lugar na di masayod ng kaisipan, na 
kung saan walang masamang nananahan. Bagaman si Hesus ay babalik lamang para sa mga taong 
Binanal, marami sa mga anak ng Dios ay Hindi magiging handa sa araw na iyon, at maiiwan sa 
isang daigdig na guguho. 
Picture

Maxima (ang Nanay):
Ang pangalan ko ay Maxima Zambrano Mora at kami ay dumadalo sa "Casa 
de Oracion" Church sa El Empalme. Nag-aayuno kami sa loob ng 15 araw, 
at malakas na nananangis sa Dios. Sumama rin ang aking anak na si 
Angelica. Habang kami ay nag-aayuno sa loob ng 15 araw, nagkaroon ako 
ng kakayanang makakita ng higit sa pangkaraniwan, na hindi ko pa nagawa 
kailan man. Kami ay nananalangin at nag-aayuno sa retreat o campo, 
nagpatuloy kaming nananalangin at nananangis ng malakas sa aming 
tahanan, nagaantay na mangusap sa amin ang Dios.
Binigyan ako ng Panginoon ng higit na sigla. Dahil sa aming mga pagsubok, kalimitan ay handa na 
kaming sumuko, subalit laging naroon ang Panginoon upang kami ay tulungan. Ibinigay Niya sa 
amin ang  Jeremiah 33:3 "Tumawag ka sa akin, at ako ay tutugon sa iyo, at ipapakita sa iyo ang 
mga bagay na dakila at kamangha-mangha, na hindi mo nalalaman." Ang aking anak na babae ay 
mariing hinihiling iyon sa Panginoon, bagaman hindi ko ito alam noong pahahong iyon.
Picture


Angelica (Ang anak na babae):
Ang ngalan ko ay Angelica Elizabeth Zambrano 
Mora. Ako ay 18, at nag-aaral sa "Colegio José María 
Velazco Ibarra",  rito sa El Cantón, El Empalme, 
Ecuador. Una kong tinanggap si Kristo noong ako ay 12, 
subalit sinabi ko sa aking sarile, "Wala sa aking mga 
kaibigan ay evangelicals (namumuhay sa salita ng Dios) 
at pakiramdam ko ay kakaiba kapag kasama sila.”, kaya 
ako ay lumakad papalayo mula sa Dios, at namuhay ng 
isang masama, karima-rimarim na pamumuhay. Subalit ako ay hinugot ng Dios 
mula roon. Sa aking ika 15 kaarawan, ako ay napanumbalik sa Panginoon, subalit ako ay 
nagdadalawang isip pa rin. Sinasabi ng Bibliya  (James 1:8), "Ang taong pabago-bago ng isipan ay 
hindi panatag sa lahat ng kanyang mga lakad" at isa ako sa mga taong ganoon. Sinasabi ng aking 
tatay,  "Hindi ka dapat maging ganyan, mukha itong masagwa, ito’y hindi tama,"  subalit ako ay 
sasagot,  "Ganito talaga ako, at ang gusto kong maging, walang sinumang magsasabi sa akin kung 
ano ang dapat kong maging ako, o kung ano ang dapat kong gawin,  o kung papaano akong 
manamit, o kumilos.” Siya ay tutugon,  "Itutuwid ka ng Dios. Babaguhin ka Niya.”
Noong aking ika-17 kaarawan, napalapit ako ng higit sa Panginoon. Noong Abril 28 lumapit ako sa 
Kanya at sinabi,  "Panginoon, masama ang aking pakiramdam, alam ko na ako ay isang 
makasalanan," at sinabi ko sa Kanya kung ano ang  aking nararamdaman. "Panginoon, patawarin 
mo po ako. Nais ko na isulat Ninyo ang aking pangalan sa Aklat ng Buhay at tanggapin Ninyo ako 
bilang anak." Nagsisisi ako at muli kong ibinigay ang aking buhay sa Panginoon.  "Panginoon, 
nais ko po na baguhin Ninyo ako, gumawa ng isang pagbabago sa akin." Umiyak ako ng buo kong 
puso, hinihiling sa Panginoon na baguhin ako. Subalit, sa paglipas ng oras wala akong 
naramdamang pagbabago. Ang tanging pagbabago ay ang pasimula ko sa pagdalo sa sambahan, 
magbasa ng Bibliya at manalangin. Iyon lang ang tanging pagbabago sa aking buhay.
Pagkatapos,  ng Agosto, ako ay inanyayahang mag-ayuno sa loob ng 15 araw. Nagpasya akong 
sumama, subalit bago ako pumasok sabi ko, "Panginoon, nais ko na pakitunguhan Mo ako 
rito." Habang kami ay nag-aayuno, nangungusap ang Panginoon halos sa lahat, maliban sa akin! 
Tila baga na hindi ako nakikita ng Panginoon, at ito ay masakit. Ako’y mananalangin, "Panginoon, 
hindi Ka ba nakikitungo sa akin?" Patuloy akong umiiyak mag-isa, "Panginoon, mahal mo ba ako? 
Narito ka ba? Kasama ba kita? Bakit hindi Ka mangusap sa akin tulad ng ginagawa mo sa iba. 
Marami kang sinasabi sa ibang mga tao, maging mga salita sa panghinaharap, subalit hindi sa 
akin." Humiling ako ng isang tanda na Siya ay kasama ko, at ibinigay sa akin ng Panginoon ang 
Jeremiah 33:3, "Tumawag ka sa Akin at Ako ay tutugon sa iyo at sasabihin sa iyo dakila at di 
masayod na mga bagay na hindi mo nalalaman." Sabi ko, "Panginoon, Ikaw ba’y sa akin lamang 
nangusap?‖ Dahil narinig ko ang Kanyang tinig sa aking tainga at nagkaroon ng isang pangitain ng 
mga salita na nakasulat sa  Jeremiah 33:3.
Sabi ko, "Panginoon, iyon po ba’y para sa akin?" Itinago ko ito sa aking sarile, habang ang bawa’t 
isa ay nagpapatotoo kung ano ang ibinigay sa kanila ng Panginoon at kung ano ang kanilang nakita. 3
Subalit iningatan ko itong lihim at nagbubulay-bulay lamang sa mga salita:  "Tumawag ka sa Akin" 
ang ibig sabihin ay manalangin, subalit ano ang ibig sabihin ng"dakila at mga makapangyarihang 
bagay"? Naisip ko, "Ang tanging kahulugan lamang nito ay langit at impierno." Kaya sinabi ko, 
"Panginoon, Nais ko lamang na ipakita Mo sa akin ang langit, subalit huwag ang impierno, dahil 
narinig ko na ito ay isang kahindik-hindik na lugar." Subalit pagkatapos noon nanalangin pa rin 
ako ng buo kong puso,  "Panginoon, kung kalooban po Ninyo na ipakita sa akin kung ano ang nais 
Ninyo, mangyari po ito, subalit baguhin po muna Ninyo ako. Nais ko po na gumawa Kayo ng isang 
pagbabago sa akin; nais ko pong maging kakaiba.”
Pagkatapos naming mag-ayuno, nagkaroon ng mga pagsubok at kahirapan at kung minsan 
nararamdaman ko ang pagkahapo, hindi na makayanan pang magpatuloy sa paglalakad kasama ng 
Panginoon. Subalit binigyan Niya ako ng lakas. Nagpasimula akong makinig sa Kanyang tinig at 
kilalanin Siya nang mas maigi. Naging mabuti kaming magkaibigan. Ang Panginoon ang ating 
pinakamatalik na kaibigan, ang Banal na Espiritu. Sabi ko sa Kanya, "Panginoon, Ikaw ang pinaka 
matalik kong kaibigan. Nais po Kitang makilala pa nang higit,” at ibahagi ang lahat kong iniisip sa 
Kanya.
Nanalangin ako nang buong Agosto at pagkatapos sa Nobyembre, isang lingkod ng Panginoon ang 
dumating sa aming  bahay at nagsabi,  "Nawa’y pagpalain ka ng Panginoon." Sumagot ako ng, 
"Amen." Pagkatapos sinabi niya, "Ako’y naririto upang dalhan ka ng isang mensahe mula sa 
Dios…dapat mong ihanda ang iyong sarile, dahil ipapakita sa iyo ng Panginoon ang mga bagay 
na dakila at kamangha-mangha na hindi mo nalalaman. Ipapakita Niya sa iyo ang Langit ang 
Impierno dahil ikaw ay nagtatanong, mula sa Jeremiah 33:3.”  Ako’y nagtanong, "Oo, papaano 
mong nalaman? Wala akong pinagsabihan noon kahit kanino.” Siya ay sumagot,  "Ang 
magkatulad na Dios na iyong pinaglilingkuran at pinupuri, yang parehong Dios na iyan ang 
pinupuri ko rin at nagsabi sa akin ng lahat.”
Pagkatapos ay nagpasimula kaming manalangin. Ilang mga kapatirang kababaihan mula sa aming 
simbahan, at ang iba ay mula sa aking pamilya ay naroroon kasama naming nananalangin. Subalit 
nang magpasimula kaming manalangin, nakita kong bukas ang mga Langit. Kaya sinabi ko, 
"Nakikita ko na ang mga Langit ay bumubukas, at 2 anghel ang bumababa!” Ang lalaki ay 
nagsabi, "Tanungin mo sila kung bakit sila naririto." 
Sila ay matatangkad at magaganda; na may magagandang pakpak. Sila ay malalaki at kumikinang, 
at tila baga walang mga kulay, makinang na tulad ng ginto. Suot-suot nila ay mga sandalyas na 
cristal at nakasuot ng mga banal na kasuotan.  "Bakit kayo naririto?" Sila’y ngumiti at nagsabi, 
"Kami ay naririto dahil mayroon kaming isang tungkulin na dapat isagawa…Kami ay naririto 
dahil dapat kang bumisita sa Langit at Impierno at hindi kami aalis hanggang ang lahat ng ito ay 
mangyari."  Ako’y tumugon,  ―napaka inam, subalit nais ko lamang bisitahin ang langit, hindi 
impierno." Ngumiti sila, at nanatili roon, subalit walang nang sinabing anuman. Matapos kaming 
manalangin, nakikita ko pa rin sila roon. 
Nagpasimula ko ring makita ang Banal na Espiritu; Siya ang matalik kong kaibigan; Siya ay Banal, 
Alam Niya ang lahat; Naroon Siya kahit saan! Nakikita ko Siya, walang kulay at kumikinang din; 4
taglay ang isang makinang na mukha, nakikita ko ang Kanyang ngiti at ang Kanyang mapagmahal 
na sulyap! Halos di ko Siya maisalarawan, dahil higit Siyang di hamak na maganda kaysa mga 
anghel. Ang mga anghel ay may sarili silang kagandahan, subalit ang Banal na Espiritu ay higit na 
marilag kumpara sa kanila! Napapakinggan ko ang Kanyang tinig, isang tinig na puno ng pag-ibig, 
isang tinig na mapagpahinuhod. Hindi ko lang talaga maisalarawan ang Kanyang tinig; isang tinig 
na parang kidlat, subalit sa ganito ring pagkakataon sasabihin Niya, "kasama mo Ako." Kaya 
pinipilit kong manatiling lumalakad kasama ang Dios, kahit na ang mga pagsubok ay nakapalibot 
sa amin. Dumaraan kami sa mga napakahirap na panahon, subalit mananagumpay din naman. Sabi 
ko, "Panginoon, ang kalooban Mo ang maganap." Patuloy kong napapansin ang mga anghel kahit 
sa paaralan, at sa aking mga klase. Ako ay talagang masaya, talagang punong-puno ng galak dahil 
talagang nakikita ko sila!
Ang lingkod ng Panginoon, na dumalaw sa aming bahay, na ihanda ko ang aking sarili, dahil 
makikita ko ang Langit at Impierno. Subalit mayroon pa siyang sinabi sa akin na mahirap. Sabi 
niya, "Ikaw ay mamamatay." Hindi ito madali nang marinig ko ito.
"Papaano ako mamamatay? Ako’y napakabata",  Tanong ko. Sumagot siya,  "Huwag kang magalala sa anumang bagay, lahat nang bagay na ginagawa ng Dios ay ganap, ibabalik ka Niyang 
muli sa buhay, upang ikaw ay makapagpatotoo patungkol sa Langit at Impierno, na kung saan ay 
ibig ng Dios na malaman nating lahat." Sabi ko,  "Amen, subalit ako ba ay masasagasaan ng kotse, 
paano ako mamamatay?" Mga kaisipan ay dumadaloy patungo sa aking isipan, subalit sinabi ng 
Panginoon na huwag akong mag-alala, ang bawa’t bagay ay nasa patnubay. Sabi ko,  "Salamat, 
Panginoon!" 
Nang ika-6 ng Nobyembre, pagkatapos kong bumalik mula sa paaralan, ang mga Anghel ay kasama 
ko pa rin, maging sa pagpupuri sa Panginoon. Hindi sila nakikipag-usap sa akin; ang tanging 
sinasabi lamang nila ay, "Banal, Banal, Banal, Hallelujah," nagbibigay kaluwalhatian, parangal at 
papuri sa ating Ama sa langit. Ang Banal na Espiritu ay naroon kasama ang mga anghel at ako ay 
nagagalak. Maraming tao ang nagsasabi na ang mabuting balita ay nakakabagot, subalit ito ay isang 
malaking kasinungalingan mula sa diablo upang ilayo ang mga tao sa paghahanap sa presensya ng 
Dios. Dati pinaniniwalaan ko rin ito, subalit nang makatagpo ko ang Panginoon at ang Banal na 
Espiritu, nalaman ko na ang mabuting balita ay hindi nakakabagot, ito ang pinakamagandang 
karanasan na iyong makakamtan sa Mundo!
Nakakakita ako, nakikipaglaro, at maging makipag-usap sa Banal  na Espiritu. Subalit ang mga 
anghel ay hindi nakikipag-usap sa akin, kundi sila ay nagpupuri sa Panginoon. Sasabihin ko, 
"Banal na Espiritu sumama ka sa akin upang gawin ito o iyan."  At siya ay darating  roon. 
Nararamdaman at nakikita ko Siya.
Nakita ko Siya ng siya ay tumindig, at ako ay maghahanda ng isang upuan para sa Kanya. Bagamat 
marami ang hindi nakakakita sa Kanya, naroon Siya! Ang ganoong relasyon ay nagpatuloy, walang 
dahilan upang ito ay mahinto, kapag naranasan mo na ito…walang paraan na ako ay aatras. Kung 
aking nanamnamin kung saan Niya ako pinulot, kung ano ako dati, ako’y lubhang mapagpasalamat 
para sa Kanyang kahabagan, para sa lahat ng Kanyang pag-ibig patungo sa sangkatauhan at sa akin!5
Nang ika-7 ng Nobyembre, nang ako ay pabalik sa aming bahay, nakarinig ako ng isang tinig na 
nagsasabi,  "Maghanda, dahil mamamatay ka ngayon,"  Alam ko na ito ay sa Banal na Espiritu 
dahil nakikita ko Siya. Hindi ko pinansin ang Kanyang tinig at sinabi,  "Panginoon, ayaw kong 
mamatay ngayon!" Subalit inulit Niya, "Maghanda, dahil mamamatay ka ngayon!" Sa oras na ito 
sinabi Niya ng mas malakas at mas mariin. Ako’y tumugon,  "Panginoon, alam ko na Ikaw ang 
nangungusap sa akin; humihiling lamang ako ng patunay at pagkatapos noon, gawin Mo sa akin 
ang nais Mo. Gagawin ko anuman ang sabihin Mo, sumusuko ako, kahit na ako ay natatakot, dahil 
alam ko na kasama Kita at ikaw ay tunay." 
Nanalangin ako, "Hayaan mo na ang tao na ginamit Mo noong una, maghatid sa akin ng mensahe. 
Hayaan Mo na siya ay pumarito ngayon din sa aking bahay, bago ako dumating, at hayaan Mo na 
sabihin niya sa akin na ngayon ako ay mamamatay." Ngayon, kahit papaano alam ng Panginoon 
ang ating nakalipas, kasalukuyan at hinaharap. Alam Niya kung ano ang hihilingin ko sa Kanya. 
Kaya nang ako ay dumating sa bahay, ang lingkod ng Panginoon ay naroon na


Maxima:

Nang ang aking anak na babae ay naka-uwi sa bahay, naroon kami sa kusina. Nang makita ni 
Angelica ang lingkod ng Panginoon, sinabi niya,  "Pagpalain ka nawa ng Panginoon." Tumugon 
ang lingkod ng Dios, "Pagpalain ka ng Dios. Handa ka na ba? Sapagkat ngayon ang araw na 
kukunin ka ng Panginoon, sa ganap na 4 PM." Nakatindig lamang siya roon, mangha na ang Panginoon ay pinaunlakan ang kanyang kahilingan.
Picture
Angelica:
Nang marinig ko ito sinabi ko, "Amen...subalit ayokong mamatay, hindi ako mamamatay! Hindi, 
Panginoon, natatakot ako, takot na takot, nagigimbal!" 
Sinabi ng lingkod ng Panginoon,  ―Manalangin tayo na 
umalis ngayon ang iyong takot sa pangalan ng 
Panginoon." Sabi ko, "Amen" at nanalangin kami. 
Pagdakay naramdaman  ko na ang lahat kong takot ay 
umalis sa akin at isang di maisalarawang kaligayahan ang 
dumating, sa pag-iisip na ang kamatayan ang pinaka 
mainam na maaring magyari sa akin! Nagpasimula akong 
ngumiti at tumawa habang ang bawat isa ay nakatingin sa 
akin. Nakita nilang lahat na mula sa pagiging malungkot sa pagiging masaya. Ako ay nakangiti, 
lumulukso at umaawit.
Maxima:
Biglang naramdaman ng anak kong babae ang ligaya sa kanyang puso at nagpasimulang kumain. Nakamtan niya ang piraso ng bawat bagay, nagsasabi, "Kung di na ako bumalik, mabuti, nakakain na ako at busog.

"Angelica:Ang bawat isa ay nagpasimulang magtawanan at nagtanong, "Bakit kanito ang kinikilos mo sa halip na maging malungkot, ikaw ay masaya, ikaw ay nagbubunyi?"  Sabi ko sa kanila, "Syempre pa, aalis ako upang makita ang Panginoon, makakapiling ko Siya, subalit hindi ko alam kung makakabalik pa ako kaya nais kong ipamigay ang lahat ng aking mga gamit." Lahat sila ay nakatitig sa akin at nagtanong, "Ipamimigay mong lahat ng iyong ari-arian?" Ang mata ng nanay ko ay naka mulagat dahil sa isang malaking pagkabigla!

Maxima:Nagpasimulang ipamigay ng aking anak na babae ang kanyang mga gamit. Ipinamigay niyang lahat, lahat! Ang aming mga kapatirang mga babae ay kasama namin, tulad ng dati, at binigyan niya ang bawat isa sa kanila ng ilang bagay. Nang tanungin ko ang kanyang mga layunin, sinabi niya, "Kung ako ay makabalik, maaari nilang isa uli ang lahat sa akin, subalit kung hindi na ako makabalik, puede na nilang itago ang lahat.

"Angelica:Nauunawaan ko kung gaano kalungkutan ang nararamdaman ng aking nanay nang sabihin ko iyon. Subalit ang pakiramdam ko ay napakasaya, anupa’t pinasimulan kong ipamigay ang lahat: ang aking mga damit, aking higaan, aking cell phone, bawat bagay, na may isang kundisyon: Kung ako ay muling makabalik, ang lahat ay dapat isauli sa akin. Lahat sila ay nagpasimulang magtawanan.

Maxima: Siya ay talagang determinado, subalit bilang isang ina dama ko ay matinding kalungkutan. Hindi ito madali. Namangha ako, "Panginoon, kapag dumating ang pagkakataon, papaano ito?" Hindi ko maunawaan. Habang sila ay nagpasimulang manalangin, mayroon akong isang bagay na inaayos sa loob ng aming bahay. Sinabi nila,  ―sister,  halika manalangin tayo."  Ngunit ako ay tumugon, "Magpatuloy lamang kayo, ako’y susunod maya-maya. Hayaan ninyo munang tapusin ko ang aking ginagawa.

"Angelica:Pinagmamasdan nila akong lahat habang kami ay nananalangin. Ako’y nanalangin,  "Panginoon, nais kong gawin ang Inyong kalooban. Hindi po Kayo isang tao na magsisinungaling o magsisisi, alam ko na Kayo ay tunay. Kung bibiguin ko Kayo, sa ganun mas mabuti pang kunin Niyo na lamang ako kasama Ninyo; subalit kung gagawin ko ang Inyong kalooban,  kung ganoon ibalik Ninyo ako, subalit tulungan Ninyo akong sabihin ang katotohanan, ihanda Ninyo ako, tulungan Ninyo akong mangaral at sabihin sa mga tao na magsisi." Iyon ang pinakamaigsi kong panalangin. Sinabi ko ito sa lingkod ng Panginoon at sabi ko,  "Huwag mong sabihin sa aking nanay kung ano ang sinabi ko sa Panginoon."  Tumugon siya,  "Hindi ko ito sasabihin sa kanya ngayon, subalit 7kapag kinuha ka na ng Panginoon, sasabihin ko ito sa kanya."  Nagpatuloy kami sa aming pananalangin at nagsama-sama sa isang pabilog na pananalangin.

Maxima:Sa ganap na 3:30 PM, sinabi ng Panginoon sa kanyang lingkod na pahiran ng langis ang aking anak na babae. Kaya ilan sa amin ay tumungo sa silid at pinahiran siya. Binigyan niya kami ng dalawang minuto upang pahiran siya sa buong katawan, mula sa kanyang buhok pababa, lahat-lahat, sa buong katawan. Siya ay napahiran na ng buo.                                                                                                                                                                                                 

                                        
                            Kamatayan

Angelica:
Ang aking nanay at ang iba pang mga kapatirang babae, Fátima Navarrete,  pinahiran ako ng langis. Subalit habang pinapahiran nila ako, may naramdaman akong bagay na tumatakip sa akin, tulad ng isang salamin na nakapalibot sa akin. Ito’y napakahirap ipaliwanag, ang pakiramdam koparang may soot akong tulad ng baluti at hindi ko maipaliwanag kung papaano ako nasuotan. Pagkatapos nuon, nang tangkain nilang ako’y hipuin, hindi na nila magawa.

Maxima:
Habang kami ay nananalangin para kay Angelica, Sinisikap kong ipatong ang aking mga kamay sa kanya, subalit hindi ko siya mahipo! Mayroong tila baga na bagay na nakatakip sa palibot niya. Ito’y kakaiba, walang sinuman ang makahipo sa kanya! Ang takip na ito ay nagsimula sa tuk-tok ng kanyang ulo hanggang sa kanyang mga paa, may  30cm (12 inches). Iyon ang nagpagimbal sa akin nang higit sa lahat. Nagpapatong na ako ng aking mga kamay sa mga tao dati, sa paglilingkod sa Panginoon, subalit walang katulad nito ang nangyari na! Sabi ko,  "Oh,  mayroong bagay na nangyayari," at nagpasimula akong manalangin at nagpasalamat sa Panginoon. Bigla-bigla, nakadama ako nang malaking kagalakan. Ang kapanglawan sa aking puso ay nawala, ang kirot ay nawala, at ngayon galak at saya ang nadarama ko! Nagpatuloy kami sa pananalangin at sa bandang 4:00 ng hapon, ang aking anak ay natumba sa sahig. 

Angelica:
Habang nananalangin, nakadama ako ng kaigsian sa paghinga; hindi ako makahinga. Dama ko ay isang kirot sa aking tiyan at sa aking puso. Ang pakiramdam ko huminto ang aking dugo, at napaka sakit ng buo kong katawan. Ang tanging nasasabi ko ay, "Panginoon, bigyan mo po ako ng lakas, bigyan mo po ako ng lakas!" dahil pakiramdam ko hindi na ako makapagpapatuloy pa. Wala akong lakas, ito’y umaalis sa akin! Nang ako ay tumingin sa langit, sa daigdig ng espiritu, hindi nang aking pisikal na mata, nakita ko ang langit na bumubukas. Nakita ko ang mga anghel, hindi lamang dalawa o sampu, subalit milyun-milyon sila na sama-samang nagtitipon. Sa gitna ng milyungmilyong mga anghel, naka kita ako ng isang liwanag, 10,000 ulit na mas maliwanag sa araw. At sabi ko, "Panginoon Ikaw na nga ang darating!"
Picture
Maxima:
Nang siya ay natumba, sinikap naming itayo siya, subalit hindi niya kayang tumayo sa kanyang sariling lakas. Sa oras na ito, hindi namin kayang hipuin. Sinasabi niya, "Manalangin. Wala akong lakas, Nanay, wala akong lakas at dama ko ay kirot." Una, nadama niya ay kirot sa kanyang puso, at pagkatapos ito’y bumaba malapit sa kanyang tiyan. Nagpatuloy  kami sa pananalangin at pagsusumamo sa Panginoon. Kinuha na ng Panginoon ang kanyang buhay!Wala akong nasaksihang sa aking buhay na mayroong sinumang mamatay. Kinakailangan kong makita ang sa aking anak, habang siya ay naghihirap! Hindi ito talagang madali! Hindi ko maunawaan ang kanyang mga huling pananalita, at sa bandang huli siya ay huminto. Inilagay ko ang aking kamay sa kanyang mukha, at isang salamin sa kanyang bibig, upang malaman kung siya ay humihinga pa. Wala siyang hininga, siya’y nakatindig lamang. Hinawakan ko siya, siya ay mainit pa, gaya ng karaniwan. Kumuha ako ng isang kumot at tinalukbungan siya, at sa ilang saglit nagpasimula siyang maging malamig, napaka lamig. Ang kanyang buhok ay nakaayos sa likod, tulad ng buhok ng isang patay na tao, siya ay naging kasing lamig ng yelo.


Angelica:
Si Jesus ay bumababa, at nararamdaman ko na ang aking katawan ay namamatay. Habang si Jesus 
at ang mga anghel ay papalapit, dama ko na ako ay papaalis, at hindi na ako yung dating ako. Hindi 
na ako buhay, ako ay namamatay, at ito ay napakahirap! Nang ang aking katawan ay bumagsak sa 
sahig, naroroon na sila. Ang aking bahay ay punung-puno ng mga anghel, at sa gitna ng mga anghel 
nakita ko ang isang Liwanag, mas malakas pa sa araw! Ito’y napakahirap, dama ko ang isang 
malubhang kirot, habang ang aking kaluluwa at espiritu ay pinupunit papaalis.
Ako ay umiiyak at humihiyaw, habang nakikita ko ang aking katawan sa sahig. Nagtanong ako, "Panginoon, 
ano po ang nangyayari? Ano po ang nangyayari?" Nais kong hipuin ang aking katawan at muling 
pumasok sa loob, subalit nang subukan ko, ito’y tulad lamang nang pagdakot sa hangin: hindi ko 
ito mahipo. Ang aking kamay ay dere-derechong lumagos dito. Walang sinuman doon sa mga nananalangin ang nakakarinig sa akin! At ako ay sumigaw,  "Panginoon, tulungan po ninyo ako!

Maxima:
Ang aking asawa ay dumating habang kami ay nananalangin, at nakita niya siya roon. Binigyan ako ng Panginoon ng lakas sa tagpong  iyon dahil hindi ko alam ang aking gagawin. Ito’y tulad ng siya ay nasa isang coma o walang ulirat, subalit alam ko na siya ay OK, dahil ito ay gawa ng Panginoon. Kaya sabi ko,  "Panginoon, hayaan po Ninyo na ang Inyong kalooban ang maganap.                                                                                      
 

                                                Ang Panginoon HesuKristo


Angelica:
Sa pagkakataong iyon narinig ko ang tinig ng Panginoon, isang magandang tinig na may kidlat at pag-ibig,  "Huwag kang matakot, Anak, sapagkat ako si  Jehovah,  ang iyong Dios, at ako’y naparito upang ipakita sa iyo kung ano ang ipinangako ko sa iyo. Tumindig ka, sapagkat ako si Jehovah, na may tangan sa iyo sa kanan mong kamay at nagsasabi sa iyo, Huwag kang matakot, tutulungan kita." Bigla-bigla , ako ay tumindig. Ako ay nakaluhod, nakatingin sa aking katawan, nagnanasang makabalik sa loob subalit hindi ko kaya. Nang marinig ko ang Kanyang tinig, ang takot ay umalis sa akin, at hindi na ako takot.Nang ako’y nagsimulang maglakad, ang mga anghel ay nagsimulang buksan ang isang landas. Mayroong isang malakas na liwanag na nagliliwanag, at habang ako ay nakatitig dito, nakadama ako ng kapayapaan. Sa aking pagtingin, nakakita ako ng isang maganda, matangkad, kahangahangang, matiponong lalake. Liwanag ay lumalabas mula sa Kanya. Mayroong makasisilaw na liwanag para sa akin upang tumingin sa Kanyang mukha! Subalit nakikita ko ang Kanyang magandang buhok na kumikinang na ginto at isang puting kasuotan na may isang malapad na gintong pamigkis na nakapahalang sa Kanyang dibdib. Mababasa itong,  "HARI NG MGA HARI AT PANGINOON NG MGA PANGINOON." Nakatingin ako sa Kanyang mga paa, Siya ay nakasuot ng makintab na gintong sandalyas, yari sa kumikinang na ginto. Siya’y talagang napakaganda! Inunat Niya ang Kanyang kamay sa akin. Nang tignan ko ang Kanyang kamay, hindi ito tulad ng hipo ko sa aking katawan, ang aking kamay ay hindi tumagos dito. Tanong ko, "Ano ang nangyayari?" At sabi Niya, "Ipapakita ko sa iyo ang impierno, upang ikaw ay bumalik at sabihin sa lahat ng sangkatauhan na tunay ang impierno; na may impierno. At saka, ang Aking kaluwalhatian ipapakita ko sa iyo, upang sabihin mo sa Aking mga tao na maging handa, sapagkat ang Aking kaluwalhatian ay tunay at Ako ay tunay." Sabi niya,  "Anak, huwag kang matakot"- Sinabi Niyang muli at sabi ko,  "Panginoon, gusto ko lamang sanang pumunta sa langit, at hindi po sa impierno, dahil narinig ko na ito ay  kakilakilabot!" Sabi Niya,  "Anak, makakasama mo ako. Hindi kita iiwanan sa lugar na iyon at ipapakita ko sa iyo ang lugar na iyon dahil marami ang nakaaalam na mayroon talagang impierno, subalit wala silang takot. Ang paniniwala nila ito ay isang laro, na ang impierno ay isang biro, at marami ang hindi nakaaalam tungkol dito. Iyan ang dahilan kaya ipapakita ko sa iyo ang lugar na iyon, dahil mas marami ang nangapapahamak kaysa doon sa mga pumapasok sa Aking Kaluwalhatian." Nang sabihin Niya iyon, nakikita ko ang mga luha na dumadaloy pababa sa Kanyang mga kasuotan. Tinanong ko Siya,  "Panginoon, bakit po kayo umiiyak?" Tumugon Siya,  "Anak, dahil mas marami ang napapahamak, at ipapakita Ko ito sa iyo, kaya ikaw ay hahayo at ipapahayag ang katotohanan at upang ikaw ay hindi na babalik sa lugar na iyon.
Picture

                                                                                  Impierno
Pagdakay, habang Siya ay nagsasalita, ang bawat bagay 
ay nagpasimulang gumalaw. Ang Daigdig ay umuga at 
bumuka, at nakita ko ang isang napakadilim na 
kalaliman.
Kami ay nakatindig sa ibabaw ng tila baga isang
malaking bato kasama ang mga anghel na nakapalibot sa 
amin. Sabi ko,  "Panginoon, ayaw ko pong pumunta sa 
lugay na iyon!" Sabi Niya,  "Anak, huwag kang matakot 
dahil kasama mo Ako" Sa isang saglit bumaba kami sa madilim na butas. Sinikap kong tumingin 
subalit mayroong isang matinding kadiliman. Nakita ko lang ang isang napakalaking bilog, at 
naririnig ang milyung-milyong mga tinig.
Ako’y napaka-init, dama ko na ang aking balat ay nasusunog. Tanong ko, "Panginoon, ano po ito? 
Ayaw ko pong pumunta sa lugar na ito!" Ang Panginoon ay sumagot na ito ay lagusan pa lamang 
patungo sa impierno. Mayroong isang nakakagimbal, nakakasulasok at nakakaduwal na amoy, at 
ako’y naki-usap kay Jesus na huwag na akong isama. Tumugon Siya, "Anak, ito’y kinakailangan 
na puntahan at malaman mo ang lugar na ito."  Ako’y umiyak,  "Subalit bakit, Panginoon, 
bakit?" At Siya ay tumugon,  ―upang masabi mo ang katotohanan sa sangkatauhan; 
napapahamak ang sangkatauhan, ito’y naligaw at kakaunti ang pumapasok sa Aking 
kaharian."  (Matt 7:14) Sa sinasabi Niyang ito, Siya ay nananangis. Ang Kanyang mga salita ay nagpalakas at nagpatatag sa akin, kaya ako ay nagpatuloy sa paglalakad.
Picture


Dumating kami sa may dulo ng isang lagusan, nang ako’y tumingin 
pababa nakita ko ang isang bangin na nababalutan ng mga apoy. Sabi 
ng Panginoon "Anak, bigay ko ito sa iyo." Ito’y isang napakalaking 
kuwaderno na may mga papel na walang sulat. "Anak, dalhin mo 
ang lapis na ito upang ikaw ay makasulat sa lahat nang 
ipapakitang Ko sa iyo, kung ano ang makikita mo at madirinig. 
Isusulat mong lahat habang ito’y iyong pinagmamasdan, tulad ng 
ito ay nararanasan mo." Sabi ko, "Panginoon, gagawin ko po ito, 
subalit napakarami ko na po akong nakikita,  Panginoon. Nakikita ko  ang mga kaluluwa na 
pinahihirapan, at lagablab ng mga apoy."
Maxima:
Lumilipas ang mga oras, at ang aking anak ay nakahiga pa rin doon.  "Panginoon, ano po ang 
nangyayari?"  Mga luha ay dumadaloy sa kanyang mga mata, subalit nang pahirin ko sila, 
bumabalik silang muli. Naglagay ako ng isang salamin sa kanyang bibig upang makita ko kung siya 
ay humihinga, subalit wala roong hininga. Tinignan namin ang kanyang pulso, wala. Nilagay 
namin ang isang kamay sa ibabaw ng kanyang tiyan, wala. Ang lingkod ng Dios ay nagsabi, "Ang 
lugar na kinaroroonan niya ay, hindi isang lugar ng mga ngiti subalit isang lugar ng pagdurusa.


Angelica:
Sabi ko kay Jesus, "Ako’y magpapatotoo na ang impierno ay tunay, na mayroon talagang impierno, 
subalit alisin po Ninyo ako ngayon dito!" At tumugon siya,  "Anak, hindi pa tayo nakakapasok sa 
lugar na iyon, at wala pa akong naipapakita sa iyo, at ngayon pa lamang ay gusto mo nang 
alisin Kita sa lugar na ito?" "Panginoon, paki-usap alisin po Ninyo ako rito," Sabi ko. Pagkatapos 
nagpasimula kaming bumaba sa di maarok na kalaliman! Nagpasimula akong manangis at 
humiyaw,  "Panginoon, hindi, hindi, hindi, hindi- ayaw ko pong sumama!" at Siya ay tutugon,
"Kinakailangan mo itong makita." 
Nakakita ako ng mga nakapangingilabot na mga demonyo, na lahat ng uri, kapwa malaki at maliit. 
Napakatutulin nilang tumakbo, at may dala-dala na ilang bagay sa kanilang mga kamay. 
"Panginoon, bakit po sila nagsisitakbo na tulad noon at ano ang kanilang dinadala?" Tumugon 
Siya, ―Anak, ganoon sila tumakbo dahil alam nila na ang kanilang oras ay unti-unti nang 
nauubos, dahil napaka-ikli na nang oras upang wasakin ang sangkatauhan at lalung-lalo na 
ang Aking mga tao. Ang kanilang dala-dala sa kanilang mga kamay ay mga panudla upang 
wasakin ang sangkatauhan, dahil ang bawat demonyo ay binigyan ng isang pangalan at ayon sa 
pangalang ibinigay sa kanila, mayroon silang panudla upang wasakin ang tao na iyon at dalhin 
sila sa lugar na ito; ang kanilang layunin ay wasakin ang taong iyon at dalhin sila sa impierno." 
At nakikita ko ang mga demonyo na tumatakbo at lumalabas patungong Mundo at sinabi Niya sa 
akin. "Sila ay patungo sa Mundo upang dalhin at ibulid ang sangkatauhan sa lugar  na ito." 
Habang sinasabi Niya ito Siya ay umiiyak, umiiyak Siya ng labis-labis. Sa lahat ng oras Siya ay 
umiiyak at ako rin ay napapaiyak.
Maxima:
Ang aking anak ay patay na sa loob ng 23 oras, subalit hindi ko ipinagbigay alam sa mga pulis. 
Nanalangin ako,   "Panginoon, maghahantay ako hanggang 24 na oras. Kung ang aking anak ay 
hindi bumalik sa loob ng 24 oras, tatawag ako ng isang doktor." Ngunit, ibinalik siyang muli ng 
Panginoon bago mag  24 oras. 
Angelica:
Sabi ng Panginoon sa akin,  "Handa ka na bang makita  kung ano ang ipapamalas ko sa 
iyo?" "Opo, Panginoon," Sabi ko. Dinala Niya ako sa isang selda na kung saan nakikita ko ang 
isang batang lalake na pinahihirapan sa gitna ng mga apoy. Napansin ko na ang selda ay may bilang, 
na bagaman hindi ko maunawaan ang mga bilang, tila baga ang mga ito ay pabaligtad. Mayroon 
isang malaking karatula sa loob ng silid, ang batang lalake ay may bilang  "666" sa kanyang noo. 
Mayroon din siyang isang malaking bakal na plaka na nakabaon sa kanyang balat. Ang mga bulate 
ay kinakain siya, hindi kayang sirain ang plaka na iyon; maging ang mga apoy hindi kayang 
sunugin ito. Humiyaw siya, "Panginoon, mahabag po Kayo sa akin. Alisin po Ninyo ako sa lugar 
na ito. Patawarin po Ninyo ako, Panginoon!" Subalit tutugon si Jesus, "Huli na ito, lubhang huli na: binigyan Kita ng mga pagkakataon at ayaw mong nagsisi.Tinanong ko si Jesus, "Panginoon, bakit po siya naririto?" Pagkatapos nakilala ko siya. Sa Mundo, ang batang lalaking ito ay alam ang Salita ng Dios, subalit biglang lumakad siyang papalayo sa Panginoon, ninasa ang alak, droga, at lumakad sa maling landas. Ayaw niyang sundan ang daan ng Panginoon. Maraming beses siyang binalaan ni Jesus kung ano ang maaaring mangyari sa kanya. Sabi ni Jesus, "Anak, narito siya sa lugar na ito dahil sinuman ang tumanggi sa Aking Salita ay mayroon nang hatol: Ang Salita na sinabi ko ang hahatol sa kanya sa huling araw na iyon," (John 12:48) at pagkatapos nanangis si Jesus.
Tinanong ko si Jesus, "Panginoon, bakit po siya naririto?" Pagkatapos nakilala ko siya. Sa Mundo, 
ang batang lalaking ito ay alam ang Salita ng Dios, subalit biglang lumakad siyang papalayo sa 
Panginoon, ninasa ang alak, droga, at lumakad sa maling landas. Ayaw niyang sundan ang daan ng 
Panginoon. Maraming beses siyang binalaan ni Jesus kung ano ang maaaring mangyari sa kanya. 
Sabi ni Jesus, "Anak, narito siya sa lugar na ito dahil sinuman ang tumanggi sa Aking Salita ay 
mayroon nang hatol: Ang Salita na sinabi ko ang hahatol sa kanya sa huling araw na iyon," 
(John 12:48) at pagkatapos nanangis si Jesus.
Kapagka ang Panginoon ay nanangis, ito’y kakaiba kumpara sa ginagawa 
natin. Siya’y na taglay ang kirot nito sa Kanyang puso at Siya’y 
mananangis nang may kalaliman. "Hindi Ko ginawa ang impierno para sa 
sangkatauhan," Sabi ni Jesus. Kaya tinanong ko Siya, "Kung ganun bakit 
po naririto ang sangkatauhan, Panginoon?"  Tumugon Siya,  "Anak, 
ginawa Ko ang impierno para kay satanas at sa kanyang mga anghel, na 
silang mga demonyo;  (Matt. 25:41) subalit,  dahil sa kasalanan at sa 
kakulangan sa pagsisisi, humantong ang sangkatauhan dito, at mas 
marami ang mga napahamak kumpara sa kanila na naka-abot sa Aking kaluwalhatian!" 
Nagpatuloy Siya sa Kanyang pag-iyak at nasasakatan ako rito nang labis na makita kung papaano 
Siya umiiyak.  "Anak, binigay Ko ang Aking buhay para sa sangkatauhan, upang hindi ito 
mapahamak, upang hindi ito humantong sa lugar na ito. Ibinigay Ko ang Aking buhay mula sa 
pag-ibig at kahabagan, upang ang sangkatauhan ay tumungo sa pagsisisi at makapasok sa 
Kaharian ng Langit." Si Jesus ay nananaghoy na tulad ng isang taong di na makayanan ang kirot, ganoon kalaki ang sakit na naramdaman Niya  sa pagtingin niya sa mga tao rito.
Picture
Tinanong ko si Jesus, "Panginoon, bakit po siya naririto?" Pagkatapos nakilala ko siya. Sa Mundo, 
ang batang lalaking ito ay alam ang Salita ng Dios, subalit biglang lumakad siyang papalayo sa 
Panginoon, ninasa ang alak, droga, at lumakad sa maling landas. Ayaw niyang sundan ang daan ng 
Panginoon. Maraming beses siyang binalaan ni Jesus kung ano ang maaaring mangyari sa kanya. 
Sabi ni Jesus, "Anak, narito siya sa lugar na ito dahil sinuman ang tumanggi sa Aking Salita ay 
mayroon nang hatol: Ang Salita na sinabi ko ang hahatol sa kanya sa huling araw na iyon," 
(John 12:48) at pagkatapos nanangis si Jesus.
Kapagka ang Panginoon ay nanangis, ito’y kakaiba kumpara sa ginagawa 
natin. Siya’y na taglay ang kirot nito sa Kanyang puso at Siya’y 
mananangis nang may kalaliman. "Hindi Ko ginawa ang impierno para sa 
sangkatauhan," Sabi ni Jesus. Kaya tinanong ko Siya, "Kung ganun bakit 
po naririto ang sangkatauhan, Panginoon?"  Tumugon Siya,  "Anak, 
ginawa Ko ang impierno para kay satanas at sa kanyang mga anghel, na 
silang mga demonyo;  (Matt. 25:41) subalit,  dahil sa kasalanan at sa 
kakulangan sa pagsisisi, humantong ang sangkatauhan dito, at mas 
marami ang mga napahamak kumpara sa kanila na naka-abot sa Aking kaluwalhatian!" 
Nagpatuloy Siya sa Kanyang pag-iyak at nasasakatan ako rito nang labis na makita kung papaano 
Siya umiiyak.  "Anak, binigay Ko ang Aking buhay para sa sangkatauhan, upang hindi ito 
mapahamak, upang hindi ito humantong sa lugar na ito. Ibinigay Ko ang Aking buhay mula sa 
pag-ibig at kahabagan, upang ang sangkatauhan ay tumungo sa pagsisisi at makapasok sa 
Kaharian ng Langit." Si Jesus ay nananaghoy na tulad ng isang taong di na makayanan ang kirot, 
ganoon kalaki ang sakit na naramdaman Niya  sa pagtingin niya sa mga tao rit
Picture


Sinabi sa akin ng Panginoon na napakaraming mga tanyag na tao sa impierno, at ganun din 
maraming tao na nakakilala tungkol sa Panginoon. Sabi Niya, ―Ipapakita ko sa iyo ang iba pang 
bahagi ng pugon."  Dumating kami sa isang lugar na kung saan isang babae ay nalilibutan ng 
naglalagablab na apoy. Siya ay nasa grabeng paghihirap at humihiyaw, nagmamakaawa sa 
Panginoon ng habag. Tinuro siya ni Jesus sa pamamagitan ng Kanyang 
kamay at sinabi sa akin, "Anak, ang babaeng nakikita mo banda roon, 
na napapalibutan ng mga naglalagablab na apoy, ay si
Selena." Habang kami ay papalapit ng papalapit, siya ay humiyaw, 
"Panginoon, mahabag po kayo sa akin, patawarin Nyo po ako 
Panginoon, alisin Nyo po ako sa lugar na ito!" Subalit ang Panginoon 
ay tumingin sa kanya at sinabi "Ito’y huli na, ito’y huli na. Hindi kana 
puedeng magsisi ngayon." 
Nakita niya ako at sinabi, "Paki-usap, nagmamakaawa ako sa iyo, 
humayo ka’t sabihin mo sa mga tao ang tungkol dito, paki-usap  
ipagsigawan mo at huwag kang manahimik; humayo ka at sabihin sa 
kanila na huwag pumunta sa lugar na ito; humayo ka at sabihin sa 
kanila huwag makinig sa aking mga awit, ni awitin man ang aking mga awit." (1 John 2:15) Kaya 
tinanong ko siya,  "Bakit gusto mo akong humayo at sabihin iyon?" At tumugon siya, "Sapagkat sa 14
tuwing aawitin ng mga tao at pakikinggan ang aking mga awit, ako ay pinahihirapan nang higit, 
ang tao na gumawa nito, na umaawit at nakikinig sa aking mga awit, ay naglalakad na patungo sa 
lugar na ito. Paki-usap, humayo ka at sabihin sa kanila na huwag pumunta rito; humayo ka sabihin 
sa kanila na ang impierno ay tunay!" Siya ay hihiyaw at ang mga demonyo ay sisibatin siya ng 
maraming sibat mula sa kalayuan patusok sa kanyang katawan at siya ay mananangis, "Tulungan 
Nyo ako, Panginoon, mahabag po Kayo sa akin, Panginoon!" Subalit nakakalungkot, sinabi nang 
Panginoon sa kanya,  "Ito’y huli na."
Luminga-linga ako sa lahat ng dako roon, ito’y puno ng mga mang-aawit at mga artista na 
pumanaw. Ang ginawa lamang nila ay umawit at umawit, hindi sila mapigilan sa pag-awit. 
Pinaliwanag ng Panginoon,  "Anak, ang taong naririto, ay kinakailangang magpatuloy sa 
ginagawa niya rito, anuman ang kanilang ginawa sa Mundo, kung hindi sila nagsisi."
Habang pinagmamasdan ko ang lugar, napansin ko ang daming demonyo na nagtatapon pababa ng 
tila baga parang ulan. Ang akala ko talaga ay umuulan.  Subalit napansin ko na  ang mga tao sa 
lagablab ng apoy ay tumatakbong papalayo sa ulan at naghihiyawan, "Hindi, tulungan Nyo ko, 
Panginoon!...Hindi, hindi maaari ito," at ang mga demonyo ay magtatawanan at sasabihin sa mga 
tao, "Papuri at pagsamba dahil ito ang inyong kaharian magpakailan-kailan pa man!" Nakita ko 
ang mga lagablab ng apoy na lumakas at ang mga bulate sa mga tao ay nagsidami! Walang tubig 
doon, ang asupre ang nagpaparami sa lagablab ng apoy at nagpapatindi sa pagdurusa ng bawat tao. 
Tinanong ko si Jesus, "Ano po ang nangyayari?...Panginoon, ano po ito?" Sumagot ang Panginoon, 
"Ito ang mga kabayaran sa sinuman na hindi nagsisi." (Psalms 11:6
Picture


Pagkatapos dinala ako ng Panginoon sa lugar na kung saan naroroon ang isa sa pinaka kilalangkilalang tao. Bago ngayon, nahirati ako mamuhay bilang kabataang Kristiano na pabago-bago ng 
isip o nagdadalawang isip. Dati isip ko na kahit na sinong tao kapag namatay ay pupunta sa Langit; 
sila na  nagsisimba, ay pupunta rin sa Langit, subalit ako’y mali. Nang si Pope John Paul II ay 
namatay, sinabi sa akin ng aking mga kaibigan at mga kamag-anak na siya ay napunta na sa Langit.
Ang lahat ng mga balita sa TV, sa Extra at marami pang ibang mga lugar ay nagsasabi, "Pope John 
Paul II  ay namatay, nawa siya ay magpahinga sa kapayapaan. Siya ngayon ay nagdiriwang 
kasama nang Panginoon at ng Kanyang mga anghel sa Langit" at pinaniwalaan ko ang lahat ng ito. 
Subalit niloloko ko lang pala ang aking sarili, dahil nakita ko siya sa Impierno, pinahihirapan sa 
mga lagablab ng mga apoy. Tinignan ko ang kanyang mukha, ito nga John 
Paul II! Sinabi sa akin ng Panginoon,  "Tignan mo, Anak, iyong lalake na 
nakita mo roon, ay si Pope John Paul II. Siya ay naririto sa lugar na ito; 
siya ay pinahihirapan dahil hindi siya nagsisi."
Subalit tanong ko, "Panginoon,  bakit po siya naririto?  Lagi siyang 
nangangaral dati sa simbahan." Tugon ni Jesus, "Anak, walang nakikiapid, 
walang sumasamba sa dius-diosan, walang sinumang sakim at walang 
sinungaling ang magmamana ng Aking kaharian." (Eph 5:5) Sumagot ako 
"Opo, alam ko na iyon ay totoo, subalit nais kong malaman kung bakit siya 
naririto, dahil ba lagi siyang nangangaral sa laksa-laksang mga tao!" At
tumugon si Jesus, "Oo, Anak, maaaring marami siyang sinabing mga bagay, subalit ayaw niyang 15
sabihin ang katotohanan kung ano talaga ito. Hindi niya sinabi ang katotohanan at alam nila 
ang katotohanan at bagaman alam nila ang katotohanan, ginusto niya ang salapi higit sa 
pangangaral ng kaligtasan. Hindi niya inalok ang  katotohanan; hindi niya sinabi na  ang 
impierno ay tunay at  talagang mayroon ding langit; Anak, ngayon naririto siya sa lugar na ito." 
Nang tignan ko ang lalaking ito, taglay niya ang isang malaking ahas na may mga karayum, 
nakapalupot sa kanyang lalamunan, at sisikapin niya itong alisin. Naki-usap ako kay Jesus,
"Panginoon, tulungan mo po siya!" Ang lalake ay hihiyaw, "Tulungan Nyo ko Panginoon; 
mahabag po kayo sa akin; alisin Nyo ako sa lugar na ito; patawarin Nyo ako! Nagsisisi na ako, 
Panginoon; nais ko pong bumalik sa Mundo, nais ko pong bumalik sa Mundo upang makapagsisi." 
Pinagmamasan siya ng Panginoon at sinabi sa kanya, "Alam na alam mo. Alam na alam mo na 
ang lugar na ito ay tunay…ito’y huli na; wala nang iba pang pagkakataon para sa iyo." 
Sabi ng Panginoon,  "Tignan mo, Anak, ipapakita ko sa iyo ang buhay ng taong ito." Ipinakita sa 
akin ni Jesus ang isang napakalaking telon na kung saan makikita ko kung papaano ang taong ito ay 
naghandog ng maraming misa sa laksa-laksang mga tao. At kung papaanong ang mga taong 
naroroon ay napakahilig sa pagsamba sa dius-diosan. Sabi ni Jesus, "Tignan mo, Anak, 
napakaraming mga sumasamba sa dius-diosan sa lugar na ito. Ang pagsamba sa dius-diosan ay 
hindi makapagliligtas, Anak. Ako lamang ang nag-IISANG nakapagliligtas, at liban sa Akin, 
walang kaligtasan sa sinuman. Mahal ko ang mga makasalanan, subalit namumuhi ako sa 
kasalanan, Anak. Humayo ka at sabihin sa sangkatauhan na mahal Ko sila at kinakailangang 
lumapit sila sa Akin." 
Habang ang Panginoon ay nagsasalita, nagpasimula kong makita kung papaano ang lalaking ito
tumanggap nang napakaraming mga pilak at salapi; pera, ang lahat nang ito ay kanyang itinatabi. 
Mayroon siyang napakaraming pera. Nakita ko ang mga larawan ng lalaking ito nakaupo sa isang 
trono, subalit nakita ko rin higit pa roon. Bagamat totoo na ang mga taong ito ay hindi nag-aasawa, 
matitiyak ko sa iyo, hindi ko ito gawa-gawa lamang, ipinakita ito sa akin ng Panginoon, ang mga 
taong iyon ay talagang sumisiping sa mga madre; sa maraming babae roon!
Ipinakita sa akin ng Panginoon na ang mga taong ito ay namumuhay sa pakikiapid, at sinasabi ng 
Salita na walang mapaki-apid ang magmamana ng kanyang Kaharian. Habang pinapanood ko ang 
lahat ng mga ito, sinabi sa akin ng Panginoon, "Tignan mo, Anak, lahat nang ito na ipinapakita 
Ko sa iyo ay ang kung ano nangyayari, ano ang kanyang pamumuhay at kung ano ang patuloy 
na nangyayari sa maraming mga tao, sa hanay nang maraming mga pare at papa sa 
kasalukuyan."  Pagkatapos sinabi Niya sa akin, "Anak, humayo ka, at sabihin mo sa 
sangkatauhan na panahon na upang pumihit sa Akin."
Ipinakita sa akin ng Panginoon ang isang lugar na kung saan maraming mga tao ang naglalakad 
patungo sa impierno. Tinanong ko Siya,  "Panginoon, papaano ito’t sila ay naglalakad patungo sa 
lugar na ito?" Tumugon Siya, "Ipapakita Ko sa iyo." Ipinakita Niya sa akin ang isang lagusan na 
mayroong maraming mga tao na naglalakad dito. Itong mga taong ito ay mga nakatanikala mula 
kamay hanggang paa. Nakadamit sila ng itim at dala-dala and isang pasanin sa kanilang likod. Sabi 
ni Jesus, "Tignan mo Anak, iyong mga tao na nakikita mo roon, iyon ang mga taong hindi pa 16
nakakakilala sa akin. Iyong kanilang dala-dala sa kanilang mga likod ay kasalanan, subalit 
humayo ka at sabihin sa kanila na ibigay sa Akin ang kanilang pasanin sa akin, at bibigyan ko 
sila ng kapayapaan; na Ako ang Siyang nagpapatawad sa lahat ng kanilang mga 
kasalanan…Anak, humayo ka at sabihin sa mga tao na iyon na lumapit sa Akin, sapagkat 
hinihintay Ko sila na bukas ang mga braso, at humayo ka at sabihin sa kanila  na sila ay 
naglalakad patungo sa lugar na ito." 
Habang ako ay nakatingin sa mga taong naglalakad, sabi ko, "Panginoon, ang taong banda roon ay 
ang aking pinsan, Panginoon, ang batang babaeng iyon naglalakad pababa ay pinsan ko rin; ang 
aking pamilya ay patungo sa lugar na ito!" Siya ay tumugon,  "Anak, naglalakad sila sa lugar na 
ito, subalit humayo ka at sabihin sa kanila kung saan sila nagsisilakad, humayo at sabihin sa 
kanila na sila ay naglalakad patungong impierno. Humayo at sabihin sa kanila na pinili kita na 
Aking tanod…pinili Kita bilang Aking tanod,  sapagkat ang ibig sabihin nito na dapat mong 
sabihin ang katotohanan. Kinakailangan mong humayo at sabihin lahat nang ipinakita ko sa 
iyo. Kung hindi ka magsasalita at mayroong bagay na nangyari sa taong iyon, ang kanyang 
dugo ay ibubuhos sa iyo, subalit kung hahayo ka at gagawain ang mga sinabi ko sa iyo, sa 
gayon ang taong iyon ang mananagot sa Akin. Kung ang taong iyon ay hindi magsisi, doon ang 
pananagutan na nakaatang sa iyo ay maaalis, sapagkat ang pagsusulit ay bababa sa taong iyon 
at ang kanyang dugo ay hindi mabubuhos sa iyo. (Ezekiel 3:18)
Picture


Sinabi sa akin ni Jesus na maraming sikat na mga tao ang naglalakad sa lugar na iyon, sikat at mga 
importanteng mga tao. Kunin bilang halimbawa, 
Michael Jackson. Ang taong ito ay sikat sa buong 
daigdig subalit siya ay isang satanista. Bagamat 
maraming mga tao hindi ito tinitignan sa ganoong paraan,
subalit ito ang katotohanan. Ang taong ito ay mayroong 
mga tipanan kay satanas: siya ay sumang-ayon sa diablo 
upang makamtan ang kasikatan at maka-akit nang 
maraming mga tagahanga.
Iyong mga hakbang na kanyang ipinakita, iyon ang paraan nang paglalakad na nakita ko sa mga 
demonyo habang pinahihirapan ang mga tao sa impierno. Sila’y nagpapadausdos paatras at hindi 
umaabante, habang sila ay humihiyaw; natutuwa sa pahirap na kanilang ibinibigay sa mga tao.Nais 
kong sabihin sa iyo na si Michael Jackson ay nasa impierno.  Ipinakita  ng Panginoon sa akin si 
Michael matapos siyang mamatay.  Pinahintulutan Niyang makita ko si Michael Jackson hirap na 
hirap sa mga lagablab ng apoy. Umiyak ako kay Jesus,  "Bakit?"  Hindi madaling makita kung 
papaanong ang taong ito ay pinahihirapan at kung papaanong siya’y humiyaw. Sinuman ang 
makinig sa mga awit ni Michael Jackson o awitin ang mga ito o maging isang tagahanga ni Michael 
Jackson, binabalaan ko kayo na sinisilo kayo ni satanas sa kanyang sapot upang ikaw ay 
humantong sa impierno. Sa oras na ito, iwaksi ito sa pangalan ni Jesus! Nais kang palayain ni Jesus, 
upang ikaw ay hindi mapahamak.
Sabi ng Panginoon, "Anak, mayroong ding mga tao na nakakakilala sa Akin, na naglalakad 
patungo sa lugar na ito." Tanong ko, "Panginoon, papaanong ang mga taong nakakakilala sa Iyo 17
ay mapunta rin dito?" Sumagot Siya, "Ang taong iyon na iniwan ang Aking mga landas at ang 
taong iyon na namumuhay sa isang dobleng pamumuhay." Pinasimulan Niyang ipakita sa akin 
ang mga tao na naglalakad patungong  Impierno. Sila’y nakatali mula sa kanilang mga kamay 
hanggang sa mga paa.
Ang bawat isa ay may suot na isang puting kasuotan, subalit ito ay punit, may mantsa at gusot. Sabi 
ni Jesus, "Anak, tignan mo kung papaano ang Aking mga tao lumakad papalayo sa Akin. Anak, 
nais Kong sabihin sa iyo na hindi Ako babalik para sa mga taong ito. Ako ay babalik para sa 
isang banal na mga tao, handa, walang dungis, walang kulubot, at walang 
karumihan…Humayo at sabihin sa kanila na bumalik sa dating mga landas."(Eph. 5:26-27)
Nagpasimula kong makita ang marami sa aking mga tiyuhin at marami pang ibang mga tao na 
lumakad papalayo sa mga landasin ng Panginoon.  "Humayo at sabihin sa kanila na Ako ay 
naghahantay sa kanila, upang isuko ang kanilang mga pasanin sa Akin, at bibigyan Ko sila ng 
kapahingahan."  Nananangis si Jesus, "Anak, sila ay tumutungo sa lugar na ito. Humayo at 
sabihin sa iyong mga tiyuhin; humayo at sabihin sa iyong mga kamag-anak na sila ay patungo 
sa lugar na ito! Anak, marami ang hindi maniniwala sa iyo, subalit Ako ang iyong matapat na 
Saksi. Hindi kita iiwan. Kahit na hindi sila maniwala sa iyo, Anak, humayo at sabihin sa kanila 
ang katotohanan, sapagkat kasama mo Ako. Ipapakita Ko rin sa iyo, Anak, kung papaano ang 
mga tao ay dumarating sa lugar na ito." 
Nagtungo kami sa isang lagusan na kung saan naroon ang isang laksa ng mga tao bumabagsak sa 
kalaliman. Hindi 1 libo, hindi 2 libo, subalit kasing dami ng buhangin sa dagat, hindi mabilang. Sila 
ay bumabagsak kada segundo, tulad ng nang dakut-dakot na buhangin na ipinupukol pababa. Ang 
mga kaluluwa ay mabilis na bumabagsak. Si Jesus ay umiiyak, sabi Niya,  "Anak, ganito kung 
papaano ang sangkatauhan ay mapahamak; ganito ito kung papaano ito mapahamak!...Anak, 
masakit sa Akin makita kung papaano ang sangkatauhan ay mapahamak."
Sabi ni Jesus, "ang mga demonyo ay nagdaraos din ng mga pagpupulong sa lugar na ito" At sabi 
ko, "ang mga demonyo ay nagdaraos ng mga pagpupulong?" sabi ni Jesus, "Oo, Anak, nagkikitakita sila upang magplano, magplano kung ano ang kanilang gagawin sa sangkatauhan. Sila’y 
nagtakda nang mga pang-araw-araw na lihim na mga pagpupulong." At kasama nito, dinala ako 
ni Jesus sa isang  selda, na kung saan nakita ko ang isang kahoy na mesa na may mga upuan sa 
palibot nito. At mayroong mga demonyo – lahat ng mga uri ng mga demonyo. Paliwanag ni Jesus, 
"Anak, pinaplano nila ngayon na pumunta at wasakin ang pamilya ng mga pastor, mga 
misyonero, mga evangelista, at lahat nang sa Akin ay nakakakilala. Anak, nais nilang wasakin 
sila; mayroon silang maraming panudla o mga busog."
Ang mga demonyo ay magtatawanan at mangungutya at sasabihin,  "Wasakin natin ang 
sangkatauhan at dalhin sila sa lugar na ito." Sabi ni Jesus, "Humayo at sabihin sa kanila na 
Ako’y kasama nila. Sabihin sa kanila na huwag mag-iwan nang mga bukas na pintuan, huwag 
mag-iwan ng lugar para kay satanas, dahil si satanas ay naggagala tulad ng isang leong 
umuungal, naghahanap nang tao na maaari niyang lapain.(1st Peter 5:8)" Subalit sinasabi ng Salita, 
"siya’y naglalakad tulad", dahil ang tanging tunay na Leon, ay ang Leon ng Judah, Jesus Christ ng
Nazareth (Revelations 5:5)! Sabi ni Jesus, "Anak, nais nilang wasakin lalung-lalo na ang pamilya ng 18
pastor."  Tanong ko,  "Bakit nais nilang wasakin ang pamilya ng pastor?" At tumugon si Jesus, 
"Dahil sila ang namamahala sa mga libu-libong mga tao na mga tupa ng kawan; mga tupa ng 
kawan na ibinigay sa kanila ng Panginoon. Nais nila ang mga taong ito na bumalik muli sa 
sanglibutan; lumingon muli at humantong sa impierno…Humayo at sabihin sa mga pastor na 
salitain ang katotohanan. Humayo at sabihin sa kanila na ipangaral ang katotohanan at sabihin 
lahat nang pinasasabi Ko sa kanila at huwag itago sa para sa kanilang sarili kung ano ang 
ipinasasabi Ko sa kanila!
Picture


Sa aming pag-alis sa lugar na iyon at sinabi Niya sa akin, "Nais Kong ipakita sa iyo ang iba pang 
mga bagay…Mayroon ding mga bata sa lugar na 
ito." At ako ay sumagot, ―Mga bata sa lugar na ito, 
Panginoon?  Bakit po may mga bata rito? Ang Iyong 
Salita ay nagsasabi, 'hayaan ang mga bata na lumapit 
sa Akin, at huwag silang pagbawalan: sapagkat ang 
Kaharian ng Dios ay nauukol sa mga tulad nila." 
(Matthew  19:14) Sumagot si Jesus, "Anak, totoo ito, na 
nauukol sa kanila ang kaharian ng Langit, subalit 
ang bata na iyon ay dapat lumapit sa Akin, sapagkat 
siya na lumalapit sa Akin ay hindi Ko itataboy." (John 
6:37) Bigla-bigla, ipinakita sa akin ng Panginoon ang 
isang walong taong gulang na batang lalake pinapahirapan sa apoy. Umiyak ang bata, "Panginoon, 
mahabag po Kayo sa akin, alisin Nyo po ako sa lugar na ito, ayaw ko po rito!" Patuloy siya sa pagiyak ang paghiyaw. Nakita ko ang mga demonyo nakapalibot sa batang ito, na nahahawig sa mga 
wangis ng cartoon. Mayroong Dragon, Boy Z, Ben 10, Pokémon, Doral, atbp. "Panginoon, bakit 
po naririto ang batang ito?" Ipinakita sa akin ni  Jesus ang isang malaking telon nang buhay ng 
batang ito. Nakita ko kung  papaanong inuubos niya ang lahat ng kanyang oras sa harap ng TV, 
pinapanood ang mga cartoons na ito. 
Sabi ni Jesus, "Anak, ang mga buhay na cartoons, iyong mga palabas, iyong mga tele-nobela na 
nakikita araw-araw sa TV ay mga instrumento 
ni satanas upang wasakin ang 
sangkatauhan…Tignan mo, Anak kung 
papaano itong nagkaganoon." Nakita ko kung 
papaanong ang bata magrebelde at sumuway sa 
kanyang mga magulang. Kapag nakikipag-usap 
sa kanya ang kanyang mga magulang, siya ay 
tumatakas, ipinupukol ang mga gamit at 
sinusuway sila. Pagkatapos nito nangyari, isang 
sasakyan ang nakasagasa sa kanya at natapos 
ang kanyang buhay. Sinabi sa akin ni Jesus, 
"Mula noon, narito na siya sa lugar na ito."
Tinignan ko ang bata habang siya ay pinahihirapan. Sinabi ni Jesus, "Anak, humayo ka at sabihin 
sa mga magulang na turuan ang kanilang anak ayon sa nasusulat sa Aking Salita." (Proverbs 22:6)19
Ang Salita ng Dios ay tunay, sinasabi nito sa atin na ituwid ang isang bata nang pamalo, subalit 
hindi panay-panay, doon lamang kapag ang bata ay nagiging pasuway sa kanyang mga 
magulang. (Proverbs 22:15)
May sinabi sa akin ang Panginoon na napaka lungkot at napaka sakit. Sabi Niya,  The  "Anak, 
maraming mga bata sa lugar na ito dahil sa mga buhay na cartoons, dahil sa 
pagsuway." Tinanong ko Siya, "Panginoon, bakit ang mga buhay na cartoons ang dahilan dito?" 
At ipinaliwanag Niya, "Dahil sila ay mga demonyo na nagdudulot nang paghihimagsik, 
pagsuway, sama ng loob at pagkamuhi sa mga bata; at ang ibang mga demonyo ay pumapasok 
sa mga bata, upang hindi nila magawa ang mga bagay na mabuti, kundi ginagawa ang mga 
bagay na masama: kung ano ang nakikita ng mga bata sa TV, nais nila itong gawin  sa 
totohanan." Mayroong Impierno, ang impierno ay tunay, at maging mga bata ay dapat magpasya 
kung kanino sila sasama. Sabi ko, ―Panginoon, sabihin Nyo po sa akin, bakit po may mga bata sa 
lugar na ito?" At tumugon si Jesus, "Kapag nalaman na ng mga bata na mayroong isang langit at 
isang impierno, roon mayroon na silang isang lugar na pagpipilian.
Picture

                                                                       Ang  Kaharian ng  Langit


Marami pa ang maaaring sabihin patungkol sa impierno, subalit ngayon 
ibabahagi ko kung ano ang nakita ko sa Langit. Sabi ni Jesus, "Anak, 
ngayon ipapakita Ko sa iyo kung ano ang inihanda Ko para sa Aking 
Banal na mga tao." Iniwan namin ang lugar na iyon, papalabas sa 
isang lagusan. Habang naglalakbay sa loob ng lagusan, bigla kaming 
lumabas na kung saan mayroong liwanag. Wala na akong makitang 
kadiliman, parusa o mga lagablab ng apoy. Sabi Niya, "Anak, Ipapakita 
Ko sa iyo ang Aking kaluwalhatian,‖ at nagpasimula kaming umakyat 
sa Kaharian ng Langit! Di naglaon dumating kami sa isang pinto na 
may higanteng mga titik nakasulat sa ginto, sinasabi nito:
"Pagbati sa Kaharian ng Langit."
Sabi ni Jesus, "Anak, pumasok ka sa loob, sapagkat Ako ang Pintuan 
at siya na papasok sa pamamagitan Ko, ay papasok, hahayo at makakasumpong ng mga 
pastulan."(John 10:9)
Matapos sabihin ng Panginoon ang mga salitang ito, ang pinto ay bumukas at kami ay pumasok. 
Nakita ko ang mga anghel na nagbibigay ng kaluwalhatian, parangal at papuri sa ating Ama sa 
Langit! (Revelations 7:11-12) Sa aming pagpatuloy sa paglalakad, dumating kami sa isang mesa na kung 
saan nakikita ko ang simula, subalit hindi ang dulo. (Revelations 19:9) Napansin ko ang isang malaking 
trono, at isang maliit na trono napapalibutan ng libu-libong mga silya. Sa pagitan ng bawat silya ay 
mga kasuotan kasama ang mga korona. Sinabi ng Panginoon sa akin,  "Anak, ang koronang 
nakikita mo iyon ang korona ng buhay." (Revelations 2:10)20
Sinabi ni Jesus, "Tignan mo, Anak, ito ang ihinanda ko para sa Aking mga tao." Nakita ko na ang 
mesa ay natatakpan ng isang putting mantel na may ginto sa panggilid. Mayroong mga plato, mga 
gintong baso, prutas; bawat bagay ay naihain. Ito’y napakaganda. Mayroong isang napakalaking 
sisidlan sa gitna ng mesa, na naglalaman ng alak para sa 
hapunan. At sinabi  ni Jesus, "Anak, bawat bagay ay handa na 
para sa pagdating ng Aking iglesia o mga tinawag."
Nagtungo kami sa iba pang lugar, kung saan nakita ko ang 
maraming tao sa isang hardin. Naroon ang mga kilalang mga tao 
mula sa Bibliya, subalit hindi sila matatanda, kundi bata. Mayroon 
doong isang batang lalake na may isang malaking panyo sa 
kanyang kamay na sumayaw at umikot-ikot at nagpuri sa Panginoon. Sinabi ni Jesus, "Anak, ang 
batang lalaking iyon na nakita mo roon ay ang Aking lingkod na si David." Binibigyan niya ng 
kaluwalhatian ang ating Ama. Bigla-bigla, isang uling batang lalake ang dumaan sa aming harapan 
at sinabi ni Jesus sa akin, "Anak, siya ay si Joshua; siya ay si Moses; itong isa pang batang lalake 
ay si Abraham." Tinatawag sila ni Jesus sa pamamagitan ng kanilang mga pangalan. Silang lahat 
ay may magkakatulad na wangis! Sabi ni Jesus, "Anak, ang babaeng iyon na nakita mo roon ay 
ang Aking lingkod, Maria Magdalena; Aking lingkod, Sarah."
Subalit pagkatapos sinabi Niya sa akin, "Anak, siya ay si Maria. Maria, na nagluwal kay 
HesuKristo,  Na Ako. Anak, nais Kong sabihin sa iyo na wala siyang alam sa mga bagay na 
nangyayari sa Mundo. Nais Kong sabihin sa iyo na dapat kang humayo at sabihin sa 
sangkatauhan, sabihin sa mga sumasamba sa dius-diosan na tunay ang impierno, at ang mga 
sumasamba sa dius-diosan ay hindi magmamana ng Aking kaharian, subalit humayo at sabihin 
sa kanila na kung sila ay magsisisi, sila’y maaaring makapasok sa Aking makalangit na tirahan. 
Humayo at sabihin sa kanila na mahal Ko sila at sabihin sa kanila na walang alam si Maria sa 
anumang bagay, [nangyayari sa Mundo] at ang tanging Isa na dapat nilang itaas ay Ako, dahil 
hindi si Maria, o St. Gregory o kahit na sinong santo ang makapagbibigay ng kaligtasan. Ako 
lamang ang nag-iisang nagliligtas at maliban sa Akin –   wala nang iba, walan nang iba, wala 
nang iba- nakapagliligtas!" Inulit Niya ito nang tatlong beses – na walang ibang nakapagliligtas; 
Siya lamang ang nakapagliligtas.
Ang sangkatauhan ay nadaya sa pagsampalataya 
sa mga inakalang santo, na hindi naman, subalit 
isang demonyo, gumagawa sa pamamagitan ng 
dius-diosan na gawa ng kamay ng tao. Subalit, 
hayaan mong sabihin ko na ang Panginoon ay
nagnanasang ibigay sa iyo ang pinakamainam. 
Nais  Niyang makapasok ka sa Kaharian ng
Langit; magsisi at iwanan ang pagsamba sa 
dius-diosan. Dahil ang pagsamba sa dius-diosan 
ay hindi makapagliligtas sa iyo. Si HesuKristo 
na taga Nazareth ang tanging nakapagliligtas, na 
nagbigay ng Kanyang buhay para sa iyo, para sa 21
akin at para sa lahat ng sangkatauhan. Nabang Siya ay umiiyak, sinabi Niya sa akin,  "Paki-usap, 
Anak, huwag kang manahimik; humayo ka at sabihin mo ang katotohanan, humayo ka at 
sabihin mo kung ano ang ipinakita Ko sa iyo." 
Nakita ko kung papaanong sambahin ni Maria ang Panginoon, at nakita ko ang mga babae na 
mayroong napakagandang mahahabang buhok. Sabi ko,  "Panginoon, napakaganda naman nang 
kanilang paraan sa pag-aayos ng kanilang mga buhok." Sabi Niya sa akin, "Anak, yung nakikita 
mo ay belo na ibinigay Ko sa isang babae."  Dagdag pa Niya, "Anak, humayo at sabihin sa 
kababaihan na ingatang mabuti ang belo na ibinigay Ko sa kanila."
Pagkatapos sinabi Niya sa akin,  "Mayroon Akong nais ipakita sa iyo na napakaimportante." Tumingin ako sa kalayuan at nakita ang isang kumikinang na lungsod o bayan, isang 
lungsod na ginto! Sabi ko,  "Panginoon, ano po iyon? Nais ko pong pumunta sa gawi roon." 
Sumagot Siya, ―Anak, ipapakita Ko sa iyo kung ano ang nasa gawi roon. Kung ano ang iyong 
nakikita ay ang makalangit na tirahan, ang mga makalangit na mansion na handa na para sa 
Aking mga tao." 
Nagsimula kami sa paglalakad, hanggang sa marating namin ang isang gintong tulay. Habang kami 
ay lumakad sa ibabaw nito, nakarating kami sa mga lansangan na yari sa purong ginto! (Revelations 
21:21) 
Bawat bagay ay napaka ganda, napaka kinang, tulad nang kumikinang na salamin, ito’y talagang 
sukdulang higit sa natural, hindi kayang ipaliwanag! Nakita namin ang mga makalangit na mga 
mansion, at pinagmasdan ang libu-libong anghel na gumagawa sa kanila. Ilan sa mga anghel ay 
napakatulin sa pagtatayo, ang iba naman ay may kabagalan sa pagtatayo at ang iba naman ay hindi 
talaga nagtatayo. Tinanong ko ang Panginoon, "Bakit po ang ilang mga anghel ay napaka tutuling 
magtayo, habang ang mga iba naman ay mabagal, at ang ilan sa kanila ay huminto sa pagtatayo?" 
Pinaliwanag ng Panginoon, "Anak, ganoon kung papaano ang Aking mga tao sa Mundo gumawa, 
at ang Aking mga anghel ay gumagawa kagaya nang gawa ng Aking  mga anak sa 
Mundo…Anak, ang Aking mga tao ay hindi na ibinabahagi ang mabuting balita. Ang Aking 
mga tao ay hindi na nag-aayuno. Ang Aking mga tao ay hindi na humahayo sa mga lansangan 
upang mamahagi ng mga babasahing nagsasabi ng katotohanan. Ngayon ang aking mga tao ay 
nahihiya. Humayo ka at sabihin mo sa Aking mga tao na bumalik sa dating mga landasin.  
Iyong mga anghel na nakita mong wala nang ginagawa ay napapabilang sa mga tao na 
lumakad papalayo mula sa Aking mga landas…Anak, humayo ka at sabihin mo  sa Aking mga 
tao na bumalik sa dating mga landas. "(Jeremiah 6:16)  at sa pagsasabi nito Siya ay nagpasimulang 
manangis.
Nakarinig ako ng ibang mga taong nag-aawitan, kaya tinanong ko Siya,  "Panginoon, Nais ko pong 
dalhin Ninyo ako  banda roon, kung saan ang mga taong iyon ay nag-aawitan." Pinagmamasdan 
ako ni Jesus, Masasabi ko kung papaano Niya akong pinagmamasdan, subalit hindi ko makita ang 
Kanyang mukha, yun lamang mga galaw ng Kanyang mukha. Habang ang Kanyang mga luha ay 
dumadaloy sa Kanyang kasuotan, tinanong ko Siya kung bakit Siya umiiyak. Subalit hindi Niya ito 
pinaliwanag sa akin. 22
Pagkalipas nito dumating kami rito sa magandang hardin. Duon, kasama nang mga makalangit na 
mansion, nakita ko mga bulaklak na humahapay. Iyon marahil ang mga awitan na aking narinig. 
Tinuro ng Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang daliri at nagsabi,  "Anak, tignan mo, pinupuri 
nila Ako; sinasamba nila Ako! Ang Aking mga tao ay hindi na nagpupuri sa Akin, hindi rin 
sumasamba sa Akin; hindi na Ako hinahanap tulaad ng dati. Kaya sinabi Ko sa iyo, Anak, na 
humayo ka at sabihin mo sa Aking mga tao na hanapin Ako, sapagkat Ako ay aalis, Ako’y aalis, 
Ako’y aalis papunta sa isang bayan na humahanap sa Akin sa espiritu at sa katotohanan, sa 
isang bayan na handa, sa isang bayan na banal!" At lumuluhang sinabi Niya,  ―Ako’y darating, 
Ako’y darating!" Pagkatapos naunawaan ko kung bakit Siya lumuluha, dahil Siya ay babalik, 
subalit hindi para sa kanila na hati ang puso. Siya ay babalik lamang para sa isang bayan na 
naghahanap sa Kanya sa espiritu at sa katotohanan.
Pagkatapos sinabi sa akin ng Panginoon na kinakailangang bumalik ako sa Mundo. Sabi ko, 
"Panginoon, ayaw ko na pong bumalik sa Mundo! Ano po ang 
ibig Ninyong sabihing  - Mundo? Nais ko pong manatili sa 
Inyo. Dinala po Ninyo ako rito at hindi po ako pupunta saan 
man dahil kasama ko po Kayo!" Sabi ni Jesus, "Anak, ito’y 
kinakailangan na bumalik ka sa Mundo upang humayo at 
magpatotoo na ang Aking kaluwalhatian ay tunay, na ang 
Aking ipapakita sa iyo ay tunay; na ang mga nakita mo ay 
tunay, upang ang sangkatauhan ay lumapit sa Akin, magsisi 
at hindi mapahamak."  Nananangis, nagpatirapa ako sa 
Kanyang paanan; doon nakita ko ang mga sugat sa Kanyang mga paa. Tanong ko, "Panginoon, ano 
po ang mga sugat na ito rito?" Tumugon Siya, "Anak, iyon ay ang marka mula sa nakalipas na 
iyon, nang ibigay Ko ang Aking buhay para sa sangkatauhan." 
Ipinakita Niya sa akin ang mga marka sa Kanyang mga kamay, tanong ko,  "Panginoon, bakit 
taglay Ninyo pa rin iyan?"  Sinabi Niya sa akin, "Anak, ito ang mga marka na nanatili."  Kaya 
tinanong ko,  "Ito ba’y mawawala?" Sumagot Siya, "Anak, ito ay aalis kapag ang lahat ng mga 
binanal ay magkasama-sama na rito…Anak, kinakailangang dalhin kita sa Mundo: Sa iyong 
pamilya at ang mga saling-lahi ay naghahantay sa iyo." 
Sinikap kong tumanggi subalit itinuro Niya pababa ang Mundo sa pamamagitan ng Kanyang daliri 
at sinabi,  "Tignan mo, iyong mga tao na nakikita mo roon sa baba ay iyong mga kamag-anak; 
ang katawang nakikita mo roon, ay kung saan ka babalik…oras na para lisanin mo ang lugar 
na ito."  Pagkatapos dinala Niya ako sa isang magandang mala-kristal na linaw na ilog at sinabi 
"Anak, lumusong ka sa ilog at ilubog mo ang iyong sarili." Bago ako lumusong sa mala-kristal 
na ilog nang buhay na tubig, ako’y nakakaranas nang hindi mawaring galak, subalit matapos kong 
ilubog ang aking sarili at umahon, ako’y tuwang-tuwa. Naisip ko na hindi ko na kailangang 
bumalik sa tahanan, subalit sinabi sa akin ng Panginoon, "Anak, kinakailangan kang bumalik sa 
Mundo…Anak, ipapakita Ko sa iyo ang ilang mga bagay: Kung papaano ako babalik sa Mundo 
para sa isang banal na bayan o mga tao. Ipapakita ko sa iyo kung papaano ang araw ng 
pagdagit (rapture) ay mangyayari.
Picture
                                                                           Pagdagit at Pagdurusa


Lumakad kami sa isang lugar na may isang dambuhalang telon, at nakita ko ang mga tao sa loob 
nito. Namamalas ko ang buong daigdig. Pagkatapos bigla-bigla nakita ko ang libu-libong mga tao 
nagkakawala. Mga buntis na babae nawala ang pagkabuntis, at ang mga itsura nila ay tulad nang 
mga nabaliw na naghihiyaw.
Mga bata ay nangawala mula sa lahat ng dako. Maraming mga tao ay nagtatakbuhan paroon’t 
parito, naghihiyawan, "Hindi maaari ito!, hindi maaari ito! Ano ang nangyayari?"
Nakita ko sila na nakakakilala na sa Panginoon, subalit naiwanan.  (Matt 24:40-41) Sinasabi nila na 
naparito na si Kristo, ang pagdagit ay nangyari na.  Humiyaw sila at nagnanais na kapusin ang 
kanilang mga buhay, subalit hindi nila magawa. Sinabi ng Panginoon sa akin, "Anak, sa mga araw 
na iyon, ang kamatayan at tatakas; Anak, sa mga araw na iyon ang Banal na Espiritu ay 
mawawala na sa Mundo." (Revelations 9:6) Mayroong mga aksidente subalit wala akong nakitang ni 
isang taong patay: lahat sila ay buhay, bagaman sugatan.
Nakita ko ang mapakalaking pila ng mga sasakyan na may libu-libong tao. Sabi Niya sa akin, 
"Anak, tignan mo, ganito mangyayari ang bawat 
bagay." Pagkatapos nakita ko ang mga tao nagtatakbuhan 
sa isang lugar patungo sa ibang lugar, humihiyaw,  "Si 
Kristo’y naparito, si Kristo’y naparito!" Nagmamakaawa 
sila,  "Panginoon, patawarin po ninyo ako, patawarin po 
ninyo ako, isama po Ninyo ako!" 
Subalit nakalulungkot sabi ng Panginoon, "Ito’y huling-huli 
na. Ang oras para magsisi ay ngayon…Anak, humayo ka 
at sabihin mo sa sangkatauhan na hanapin Ako, sapagkat 
sa mga oras na iyon wala nang pagkakataon.  (Isaiah 55:6) Anak, lubhang huli na para sa lahat ng 
mga nagpaiwan." Nang mapansin ni Jesus kung papaanong naiwanan ang mga tao, nagpasimula 
Siyang mahapis at sinabi, "Anak, pupunta Ako sa Mundo tulad nang sinasabi sa 1 Thes. 4: 16-
17 : “Sapagkat ang Panginoon mismo ang bababa mula sa langit na may isang hiyaw, na may tinig 
ng arcanghel, at may trumpeta ng Dios; at ang mga namatay kay Kristo ang unang bubuhayin; 
Pagkatapos tayong mga buhay at nananatili ay sama-samang dadagitin pataas na kasama nila sa 
mga alapaap, upang katagpuin ang Panginoon sa hangin; at mananatili nga tayo sa piling ng 
Panginoon.‖
Subalit hindi lahat ay makakasama sa Panginoon, sila lamang na 
gumagawa ng Kanyang kalooban (Matthew 7:21) at namumuhay sa isang 
banal na pamumuhay. Sapagkat sinabi sa akin ng Panginoon, "Iyon 
lamang mga banal  ang makapapasok sa Kaharian ng Langit, 
(Hebrews 12:14) Walang nakaaalam, nang araw o oras na kung saan 24
Ako ay babalik para sa Aking banal na mga tao, maging mga anghel ay hindi alam ito." (Matthew 
24:36)
Sa telon, nakita ko ang mga tao na takbuhan nang takbuhan. Mga babasahin at mga balita sa TV ay 
nagsabi na ―SI KRISTO AY DUMATING NA.‖ Ang telon ay sumara, at tinapos ni Jesus sa 
pamamagitan ng pagsasabing, "Ako’y babalik para sa isang banal na bayan o mga tao."   Ito ang 
lahat nang Kanyang ipinakita sa akin. Pagkatapos noon, dinala Niya akong muli pabalik sa Mundo.
Kasama ang mga anghel na nakapalibot, nagpasimula kaming bumaba sa mga napakagandang 
hagdan; puting mga apakan na may mga bulaklak na nakapaikot sa kanila. Ako’y lumuluha habang 
bumababa, nakiki-usap kay Jesus,  "Panginoon, paki-usap, huwag Ninyo po akong iwanan dito. 
Isama po Ninyo ako!" Siya’y tumugon, "Anak, ang mga lahi, iyong pamilya ay naghahantay para 
sa iyo…Anak, kinakailangang pumasok ka sa katawang iyon. Kinakailangan mong taglayin ang 
buhay, Anak, upang ikaw ay makahayo at magpatotoo kung ano ang iyong nakita. Marami ang 
hindi maniniwala sa iyo; marami ang maniniwala sa iyo, subalit Ako ang iyong matapat na 
saksi. Ako’y kasama mo. Hindi Kita iiwan." 
Pabalik sa Mundo

Maxima:
Nang bumalik ang aking anak, kami ay naghihintay doon, at siya ay naka-unat sa ibabaw ng sahig. 
Bigla siyang nag-, "uuhmm," wala na. Sabi ko, "Salamat po, Panginoon, dahil ang aking anak ay 
nabalik!"
Lahat kami ay nagbigay pasasalamat sa Panginoon. Pagdaka’y nagpasimula siyang huminga ng 
marahan, unti-unti. Matapos ang limang oras, kaya na niyang imulat ang kanyang mga mata at 
magsalita. Noong una hindi namin halos maunawaan ang kanyang mga sinasabi; hindi ito sadyang 
malinaw. Wala siyang lakas. Kinakailangan naming panatiliing sarado ang mga bintana, sapagkat 
hindi pa kaya ng kanyang mga mata ang liwanag.
Sa pagiging mausisa, kaming lahat ay nagnasa sa kanya na sabihin sa amin kung ano ang kanyang 
nakita. Subalit dahil siya ay napaka hina pa, kakaunti pa lamang nasabi niya. Kinailangan ng 2 
linggo upang masabi niya ang kanyang buong patotoo.
Pumarito ang mga demonyo upang pahirapan siya matapos ang lahat 
nang ito. Nakikita niya nang malinaw sila; nagtatangka silang magtago sa 
mga anino. Sila’y naririto sa loob ng tatlong araw nang kanyang 
pagbabalik, bago pa siya talaga makapagsalita. Tinanong niya sila kung 
ano ang kanilang kailangan at sila ay tumugon,  "Naparito kami upang 
makipagtipan sa iyo…kinakailangang manahimik ka. Kinakailangang 
wala kang sasabihing kung anuman ang nakita mo sa ibaba roon, dahil 25
kapag nagsalita ka, papatayin ka namin."      Isinalarawan niya na ang mga demonyo ay pangit, 
malalaki at matataba, pangit. Sabi niya walang anumang salita upang isalarawan kung gaano 
kakila-kilabot ang kanilang mga itsura. Sinasansala niya sila, subalit hindi sila umaalis. Kapag 
sila’y dumating tinatalunan nila siya sa ibabaw at tinatangkang siya’y sakalin. Lumalaban siya 
pabalik sa pamamagitan ng pagpapalayas sa kanila, subalit wala siyang lakas. Minsan nang 
palayasin niya sila, isang matinding liwanag ang nagpakita at sila ay kumaripas sa pag-alis! Ito ay 
ang Panginoon.
Kung ano ang dinaanan nang aking anak ay hindi madali. Binigyan siya ng isang malamim na 
mensahe para sa lahat nang sangkatauhan, na hanapin ang Dios. Subalit iniisip nang sangkatauhan 
na ang kanilang ginagawa ay tama. Mga kabataan na nagugumon sa mga droga at alak, iniisip nila 
na iyon ay OK, subalit hindi. Isa sa mga pinakadakilang karanasan na naranasan ng aking anak ay 
nang nakita niya ang maraming mga nagbibigay-aliw sa impierno, kasama ang mga mananayaw, at 
ganun din kay Pope John Paul II. Oras na upang hanapin ang Panginoon, upang magsisi at ibaba 
ang sarili sa harap Niya. Tunay ang Salita ng Dios nang sabihin nitong "Langit at Lupa ay lilipas, 
subalit ang Aking mga salita ay hindi lilipas."(Mark 13:31) Ang Salita ng Panginoon ay magaganap 
sa kanyang tinakdang oras. Ipinakita rin sa akin ng Panginoon ang isang lagusan, na kung saan ang 
mga tao ay naglalakad patungong impierno. Maraing tao ay naroon na sa impierno. Ito’y totoo! 
Subalit maging ang mga tao ng Panginoon ay hindi naniniwala rito, marami ay sadyang hindi talaga 
naniniwala rito.
Ang pinakamahalagang mensahe ay dapat nating hanapin ang Panginoon, hindi lamang sa ating 
mga labi, kundi sa pinakamalalim na bahagi ng ating mga puso, sapagkat ang pagparito ng 
Panginoon at malapit na. Sabi ni Jesus,  "Wala na Ako sa pinto; Ako ay lagpas na sa pinto. Ako’y 
malapit nang bumalik; ang Aking pagbabalik ay malapit na. Iniwan Ako ng aking mga tao at 
muling bumalik sa mga bagay na makamundo…sabihin mo sa Aking mga tao na bumalik sa 
mga dating landas." Ang simbahan ngayon ay dapat bumalik sa mga dating landas; na kung saan 
tayo’y na roon sa apoy nang paghahanap sa Panginoon. Kapag tumunog ang trumpeta 
kinakailangang handa tayong harapin ang Panginoon, at ito’y kahanga-hanga!26
Ang Mahigpit na Mesahe ng Panginoon

Angelica, nangungusap sa harap ng mga tao:
Sinabi sa akin ng Panginoon, "Anak, sa mga araw na iyon ang Banal 
na Espiritu ay wala na sa Mundo. Sa mga araw na iyon, wala na Siya 
sa  Mundo." (2 Thes. 2:7) At nakita ko napakalaking pila ng mga sasakyan, 
na may mga sakuna. Maraming tao ang magtatangkang patayin ang 
kanilang mga sarili, subalit sabi ni Jesus,  "Hahanapin nila ang 
kamatayan, subalit aalis sa sangkatauhan ang kamatayan. Ang 
kamatayan ay wala na sa mga panahong iyon." (Revelations 9:6) Nakita ko 
ang mga tao nanonood ng TV at mga babasahin na nagsasabi, "Libulibo ang mga nawawala." Marami ang nakakaalam na si Kristo ay 
dumating na para sa Kanyang banal na mga tao. Sila na nakakakilala sa Panginoon, subalit naiwan, 
lumalakad na nananangis sa mga lansangan, nagnanasang patayin ang kanilang mga sarili, subalit 
wala silang magawang anuman.
Habang nasa Langit, sinabi ni Jesus, "Ako’y babalik para sa isang banal na mga tao at Ako’y 
babalik kaagad para sa Aking mga mananampalataya o iglesia." Subalit dalawang linggo nang 
nakalilipas sinabi sa akin ng Panginon, "Anak, nalulugod Ako sa iyong ginagawa, na ginaganap 
mo kung ano ang ibinigay Ko sa iyo, subalit hindi mo sinasabi sa Aking mga tao na Ako ay 
malapit nang bumalik. Sabihin mo sa Aking mga tao na Ako ay babalik na kaagad." Muli sinabi 
ng Panginoon,  "Sabihin mo sa Aking mga tao na Ako ay mabilis na babalik na Ako ay babalik 
para sa isang banal na mga tao. Sabihin mo sa Aking mga tao na yun lamang mga banal, yun 
lamang mga banal ang makakakita sa Akin!...At huwag kang manahimik: patuloy ka sa 
pagpapahayag kung ano ang sinabi Ko sa iyo." 27

Angelica praying with the audience:
Bawat isa, ipikit ang mga mata, at ilagay ang inyong kanang kamay sa ibabaw ng inyong mga puso. 
Itaas ang inyong kaliwang kamay at kung naiiyak ka, umiyak ka. Ngayon sabihin mo sa Panginoon 
kung ano ang nararamdaman mo sa iyong puso. Para sa kanila na nais tanggapin ang Panginoon, 
ulitin ninyo ang sasabihin ko.
Panginoon, nagpapasalamat po ako sa Inyong pag-ibig at sa Inyong kahabagan, salamat po, 
Panginoon, sa Salita na naka-abot sa aking puso ngayon. Ama, hinihiling ko po ang Inyong 
kapatawaran. Patawarin po Ninyo ako. Hugasan po Ninyo ako ng inyong mahal na dugo. 
Isulat po Ninyo ang aking pangalan sa Aklat ng Buhay. Tanggapin po Ninyo ako bilang 
Inyong anak, Panginoon, ngayon, pinatatawad ko ang sinuman na hindi nagawang
magpatawad. Iwinawaksi ko ang aking kulang sa pagpapatawad. Iwinawaksi ko ang lahat 
ng mga bagay na nagpigil sa Inyong pagdaloy, at hinihiling ko sa Inyo na baguhin Ninyo 
ako at punuin Ninyo ako ng Inyong presensya araw-araw. Salamat po, Ama, Anak at 
Espiritu Santo; sa Pangalan ni Hesus, Amen

Angelica:
Ang patotoong ito ay hindi isang kasinungalingan; hindi ito isang biro; 
hindi ito isang kuwento; hindi ito isang panaginip, ang impierno ay 
tunay! Mayroong impierno! Sa sinuman na hindi naniniwala, nais
kong sabihin sa iyo na tunay ang impierno, tunay na tunay. Hindi ako 
makakita ng mga salita upang sabihin sa iyo kung gaano katotoo ito. 
Hiling ko na maranasan mo ito mismong naranasan ko.

Angelica, nangungusap kasama ang Tagasalaysay:
Ang oras ay napakadali, pinahintulutan ng Dios ang mga tanda upang ipahayag sa sangkatauhan 
kung ano ang mga bagay na mangyayari. Huwag kang manatili sa kahatulan; iyan ang nais ng 
demonyo. Tanungin mo ang iyong sarile kung lumalakad ka na ngayon patungo sa lagusan ng 
impierno? Ngayon ang araw ng kaligtasan, ngayon ang araw upang anyayahan si Jesus, bilang 
iyong Tagapagligtas sa iyong buhay. Ito ay mga simple subalit dakilang mga salita upang sabihin: 
"Tinatanggap Kita,  Jesus bilang aking Panginoon at aking tanging Tagapagligtas. Ibinibigay ko sa 
Iyo ang aking buhay at kaluluwa kasama ang lahat ng aking puso. Nais kong makasama Ka sa 
habang panahon.‖

Piliin ang iyong huling hantungan:
Buhay o Kamatayan, langit o impierno, Jesus o ang diablo. 
Napakalinaw, maaaring ikaw ay kabilang kay Jesus o sa diablo. Maaaring gumagawa ka kung ano 
ang tama o gumagawa ka kung ano ang mali. Piliin ang iyong kahahantungan: buhay na walang 
hanggan o lawa ng apoy. Isipin mo ito. Magpasya ngayon. Si HesuKristo ay namatay sa krus para 
sa bawat isa sa  atin, par sa ating mga kasalanan, at binigyan Niya tayo ng pagkakataon para 
maligtas sa pamamagitan ng Kanyang kahabagan. Tanggapin si Kristo bilang iyong tanging 
Tagapagligtas!   Ngayong napakinggan mo ang patotoong ito, huwag mong hayaan na ang oras na 
ito ang iyong pinanghihinayangan magpakailan man sa impierno.

Comment Ka Dito.

Created by: John Lloyd Mendoza (Click To Add Me On Facebook)